MLA लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
MLA लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

शुक्रवार, ६ मार्च, २०२०

लोकप्रतिनिधिंना सन्मानाची वागणूक द्या, राज्य शासनाची नोकरशाहीला ३३ वी तंबी!

शासकीय कर्मचा-यांनी विधानमंडळ तसेच संसदेच्या विशेषत्वाने महिला सदस्यांना  सन्मानाची सौजन्याची वागणूक देण्याबाबाबात राज्य शासनाने पुन्हा ५ फेब्रुवारी २०२० रोजी एक परिपत्रक जारी केले आहे. विधानमंडळ तसेच संसद सदस्यांना सन्मानाची व सौजन्याची वागणूक देणे, त्यांचेकडून आलेल्या पत्र , अर्ज,निवेदनांना पोच देणे ,  त्यावर सत्वर कार्यवाही करणे, शासकीय कार्यक्रमांना लोकप्रतिनिधींना आमंत्रित करणे, त्यांचे नाव निमंत्रण पत्रिकेवर छापणे इत्यादीबाबत राज्य शासनाने या परिपत्रकाद्वारे  पुन्हा एकदा मार्गदर्शक तत्त्वे घालून दिली आहेत. महाराष्ट्र राज्याच्या स्थापनेनंतर जारी करण्यात आलेले अशा प्रकारचे हे तब्बल ३३ वे परिपत्रक आहे.




शासकीय कर्मचा-यांनी विधानमंडळ तसेच संसदेच्या सदस्यांना  सन्मानाची/सौजन्याची वागणूक देण्याबाबाबात राज्य शासनाने काढलेली आजपर्यंतची परिपत्रके 


या संदर्भातील पहिले परिपत्रक १९६४ साली जारी केल्याची नोंद आढळते. आता तेव्हापासून जर लोकप्रतिनिधींची स्वत:च्याच सन्मानाबद्दल तक्रार असेल तर मग सामान्य माणसांचे काय?. जी नोकरशाही लोकप्रतिनिधींना जुमानत नाही ती सामान्य माणसाला काय जुमानणार? सध्या सर्व कार्यालयांमध्ये कामात अडथळा आणला  तर नागरिकांना कोणकोणत्या शिक्षा होऊ शकतात याचे फलक लागलेले आहे. फक्त फलक लावून नोकरशाही थांबलेली नाही तर त्यांनी आतापर्यंत महाराष्ट्रात अनेक केसेस नागरिकांवर  दाखल केलेल्या आहेत.



नोकरशाहीला पगार द्यायला किंवा भरपूर सुट्ट्या द्यायला कधी कुणी विरोध केला नाही. परंतु इतके करूनही नागरिकांची कामे मात्र होत नाहीत. प्रत्येक सरकारने नोकरशाहीला पाठीशी घालण्याचेच प्रयत्न केले. महाराष्ट्रात दप्तर दिरंगाईचा कायदा, सेवा हमी कायदा इत्यादी सारखे कायदे आले परंतु प्रत्यक्षात मात्र नागरिकांची कामे किती झाली हा प्रश्नच आहे.या उलट  नोकरशाहीने मागील काही दिवसात भारतीय दंड विधानातील १५६ (३) मध्ये सुधारणा करून घेतली ,ज्यामुळे नोकरशाहीने नागरिकांना त्रास दिल्यास करावयाच्या कारवाईवर प्रतिबंध आले. नोकरशाहीने नागरिकांवर सरकारी कामात अडथळा आणल्याचा गुन्हा दाखल करायचा तर त्यासाठी आता सक्षम प्राधिका-याची परवानगी घ्यावी लागते. मात्र नागरिकांना आपले काम झाले नाही तर नोकरशाहीवर कारवाई करताना मात्र मोठा अडथळा पार पडावा लागतो. आजतागायत महाराष्ट्रात अशा कारवाईला वरिष्ठ अधिकाऱ्यांनी परवानगी दिल्याची एकही उदाहरण सापडत नाही

महाराष्ट्रात शासकीय कर्मचा-यांच्या बदल्यांचे विनियमन आणि शासकीय कर्तव्ये पार पाडताना होणा-या विलंबास प्रतिबंध या नावाचाही कायदा आहे. या कायद्यासंदर्भात वेगवेगळ्या विभागांनी आतापर्यंत ४४ परिपत्रके काढली . परंतु त्याचा किती उपयोग झाला हे सर्वश्रुत आहे. सेवा हमी आणि भष्टाचार निर्मुलनावरील परिपत्रकांबाबतही तीच अवस्था आहे. 

आताचे परिपत्रक काढण्यालाही कारणीभूत ठरले ते २०१६ मधिल एक प्रकरण. जुलै व ऑगस्ट,२०१६ या महिन्यात झालेल्या अतिवृष्टीमुळे जिल्हयातील बागलाण तालुक्‍यातील सार्वजनिक मालमत्तेच्या शेतीच्या झालेल्या नुकसानीसंदर्भात आढावाघेण्यासाठी त्या मतदारसंघातील विधानसभा सदस्यांसमवेत आयोजित करण्यात आलेल्या बैठकीस संबंधित तहसिलदार उपस्थित राहिले नव्हते.त्यामूळे झालेल्या  सदस्यांच्या विशोषाधिकार भंग वअवमानाच्या प्रकरणासंदर्भात विधानसभा विशेषाधिकार समिती गठीत करण्यात आली होती.या समितीच्या अहवालामध्ये शासकीय अधिकाऱ्यांकडून विधानमंडळाच्या महिला सदस्यांना सन्मानाची व सौजन्याची वागणूक मिळत नसल्याबाबत तीव्र नाराजी व्यक्‍त करून काही शिफारशी करण्यात आल्या होत्या. त्यानुसार या परिपत्रकाद्वारे खालील सूचना करण्यात आल्या आहेत

 (१) मंत्रालयीन विभागांना कळविण्यात येते की, त्यांच्या नियंत्रणाखालील सर्व शासकोय कार्यालये, निमशासकीय कार्यालये / संस्था, शासन नियंत्रित व तत्सम संस्थांमधील अधिकारी / कर्मचाऱ्यांच्या निदर्शनास आणून देण्यात यावे की, विधानमंडळ / संसदेचे सदस्य विशेषत: महिला सदस्य शासकीय कार्यालयांना कामानिमित्त भेट देतील, त्या वेळी त्यांना आदराची व सौजन्यपूर्ण वागणूक द्यावी. त्यांचे म्हणणे शासकीय अधिकारी / कर्मचाऱ्यांनी काळजीपूर्वक ऐकून घ्यावे व शासकीय नियमानुसार शक्य असेल तेवढी मदत लोकप्रतिनिधींना त्यांच्या कामकाजात करावी.

(२) दिनांक २७ जुले,२०१५ मधील मार्गदर्शक सूचनांप्रमाणेच या सूचनेचे सर्वानी तंतोतंत पालन करावे. यात कुचराई / टाळाटाळ केल्यास संबंधित अधिकारी / कर्मचाऱ्यांविरुध्द शासकीय कर्मचाऱ्यांच्या बदल्यांचे विनियमन आणि शासकीय कर्तव्ये पार पाडताना होणाऱ्या विलंबास प्रतिबंध अधिनियम, २००५ च्या कलम १० (२) व (३) अनुसार तसेच महाराष्ट्र नागरी सेवा नियमानुसार शिस्तभंगाची कार्यवाही करण्यात येईल.

जरी या परिपत्रकानुसार शिस्तभंगाच्या कारवाई करण्याचा ईशारा दिला असला तरी अशी कारवाई झाल्याचे उदाहरण ऐकिवात नाही. विशेष म्हणजे ज्या लोकप्रतिनिधींनी सरकारी कामकाजात अडथळे निर्माण करुन सरकारी नोकरांना कामापासून परावृत्त करण्यासाठी असलेली दोन वर्षांची कैदेची शिक्षा पाच वर्षे केली त्यांनीच नंतर तक्रारी करायला केली शासकीय अधिकारी/ कर्मचाऱ्यांना भारतीय दंड संहितेच्या कलम ३५३ अन्वये संरक्षण दिले असल्याने त्यांच्या आमदारांप्रती असलेल्या गैरवर्तनात वाढ झाली आहे.त्यामूळे या शिक्षेचा पुनर्विचार करुन अधिनियमात सुधारणा करण्याची मागणीही झाली होती. शिक्षेत वाढ केल्याने आमदार व सामान्य नागरिकांप्रती असलेल्या सरकारी नोकरांच्या गैरवर्तनात वाढ झाली असल्याचे आमदारांचे म्हणणे होते. असा पुनर्विचार करण्यासाठी तत्कालिन मुख्यमंत्र्यांच्या अध्यक्षतेखाली समिती स्थापन करण्यात आली होती. मात्र पुढे काहीच झाले नाही. 

बरं नोकरशाहीचे लाड तरी किती करायचे ? मागील सरकारने. लोकसेवकांवर  गुन्हा दाखल करण्यापूर्वी सक्षम प्राधिका-यांची पूर्वसंमती घेण्याची तरतूद फौजदारी दंड प्रक्रिया संहितेत करण्याचा राज्याच्या मंत्रिमंडळाने घेतलेला निर्णय अत्यंत चूकीचा, सामान्य माणसावर अन्याय करणारा व भारताच्या राज्यघटनेने दिलेल्या ‘कायद्यापुढे समानता‘ या तत्वाला हरताळ फासणारा तर होताच, परंतु न्यायालयांच्या निर्णय क्षमतेवर अविश्वास दाखविणारा देखील होता .काही प्रकरणांमध्ये कनिष्ठ न्यायालयांकडून निर्णय घेण्यात चूक झाली असेलही . परंतु त्यावर निर्णय घेण्यासाठी वरीष्ठ न्यायालये सक्षम असतात. काही प्रकरणांसाठी एकूणच प्रक्रिया क्लिष्ट करण्याची आवश्यकता नव्हती.

त्यानंतर शासकीय अधिकारी/ कर्मचाऱ्यांना भारतीय दंड संहितेच्या कलम ३५३ अन्वये संरक्षण देण्यात आले.आणि नोकरशहांनी किरकोळ कारणासाठी  नागरिकांवर सरकारी कामात अडथळा आणल्याचे गुन्हे दाखल करायला सुरूवात केली.अशा गुन्ह्यात काही नगरिकांना  बरेच दिवस जामीनही मिळाला नाही. त्यानंतर जनतेच्या तक्रारीची दखल घेणे, त्यांचे वेळेत निराकरण करणे, तक्रारदारांना सन्मानाची वागणूक देणे यासाठी तसेच  खोटया , दिशाभूल करणा-या आणि  तथ्यहीन् तक्रारींना व  तक्रारदारांना चाप बसावा यासाठी शासनाने ‘ ‘आणखी एक‘ परिपत्रक काढले होते. 

या परिपत्रकाची सुरूवात मात्र छान होती. प्रशासन अधिकाधिक लोकाभिमुख बनवण्यासाठी जनतेच्या तक्रारीची दखल घेणे, त्यांचे वेळेत निराकरण करणे, तक्रारदारांना सन्मानाची वागणूक देणे, आवश्यक आहे. त्याचप्रमाणे खोटया, दिशाभूल करणाऱ्या अनेक तक्रारी समाजातील कुप्रवृत्तीचे लोक करत असल्याचे शासनाच्या निदर्शनास आले आहे. अशा खोटया तक्रारींचा शासनाच्या साधन संपत्तीवर, अधिकारी / कर्मचारी यांच्या मनोबलावर विपरीत परिणाम होत आहे. यास्तव खोटया / दिशाभूल  / तथ्यहीन् तक्रारींना / तक्रारदारांना चाप बसावा त्याचप्रमाणे जनतेच्या ख-या तक्रारींचे तक्रार निवारण करण्याच्या दृष्टीने सदर परिपत्रक काढण्यात येत असल्याचे त्यात म्हटले होते. सदर परिपत्रकाद्वारे जनतेच्या सर्व तक्रारींच्या निराकरणाची जबाबदारी पोलिसांवर टाकण्यात आली होती. या परिपत्रकातील तरतुदी पाहिल्यानंतर तक्रारींचे निराकरण करण्याऐवजी पोलिस तक्रारदाराचे ‘आपल्या पद्धतीने‘ समुपदेशन करणे पसंत करण्याचीच जास्त शक्यता होती.अर्थातच या परिपत्रकाची अंमलबजावणी करता येणे शक्य नव्हते.

नोकरशाही आपलं ऐकत नाही ही तक्रार आतापर्यंत जवळजवळ सर्वच लोकप्रतिनिधींनी केली आहे. मात्र त्यात ख-या अर्थाने सुधारणा करण्याचे प्रयत्न कुणी केल्याचे दिसून येत नाही. 

Related Stories


लोकसेवकांविरुद्धच्या गुन्ह्याच्या शिक्षेत वाढ जनतेचा दुस्वास 

नोकरशाहीचे लाड !

फौजदारी दंड प्रक्रिया संहितेच्या १५६ (३) मध्ये बदल करणे म्हणजे न्यायालयांच्या न्यायक्षमतेवर अविश्वास दाखवणे.

नागरिकांना आता आपल्या तक्रारींच्या निवारणासाठी पोलिसांच्या मांडवाखालून जावे लागणार



Subscribe for Free

To receive free emails or free RSS feeds, please, subscribe to Vijay Kumbhar's Exclusive News & Analysis
                     
RTI KATTA is a platform to empower oneself through discussions amongst each other to solve their problems by using Right to Information act, Every Sunday at Chittaranjan Watika, Model Colony,Shivaji nagar, Pune, between 9.30 to 10.30 A.M.

RTI Resource Person, RTI Columnist
Phone – 9923299199

                   http://surajya.org/
Email     –   admin@vijaykumbhar.com
                     kvijay14@gmail.com

सोमवार, १२ नोव्हेंबर, २०१८

आमदारांशी जवळीची बक्षिशी ? निलंबित ठेकेदाराला पुणे पालिकेची पुन्हा नोंदणी


दर्जाहीन काम आणि वाढीव बिले सादर करण्यासंदर्भात दोषी ठरण्यात आलेल्या ठेकेदाराला पालिकेने पुन्हा नोंदणी दिली आहे. नितिन वरघडे या ठेकेदाराला पुणे महापालिकेच्या सर्वसाधारण सभेने दर्जाहीन कामे आणि वाढीव बिले सादर करण्यासंदर्भात दोषी ठरवून तीन वर्षांसाठी निलंबित केले होते. वरघडे यांना पालिकेने सुमारे ६९८ कामे त्या काळात दिली होती.निलंबनाच्या कालवधीत वरघडे यांच्या आईच्या कंपनीत भारतीय जनता पक्षाचे आमदार योगेश टिळेकर यांनी भागीदारी केल्याचे निष्पन्न झाले आहे. 





पालिकेच्या चौकशी समितीने वरघडेच्या कामांबाबत अहवाल सादर केला होता.तत्कालीन अतिरिक्त आयुक्त ओमप्रकाश बकोरिया यांनी सदर ठेकेदाराच्या कामांची चौकशी केली केली होती. अर्थातच सौम्य अहवाल सादर करावा किंवा चौकशी गुंडाळावी यासाठी बकोरिया यांच्यावर सर्वपक्षिय दबाव होता. मात्र कोणत्याही दबावाला बळी पडता त्यांनी आपली चौकशी पूर्ण केली होती. अर्थात त्याची किंमत लवकरच बकोरिया यांना चुकवावी लागली. त्यांना पुणे पालिकेतून हलविण्यात आले.




वरघडे यांना २०१४ ते २०१७ या कालावधीसाठी निलंबित करण्यात आले होते. आश्चर्य म्हणजे या निलंबनाच्या कालवधीत वरघडे यांनी आईच्या नावावर एक कंपनी स्थापन केली आणि या कंपनीत भारतीय जनता पक्षाचे विद्यमान आमदार योगेश् टिळेकर भागीदार आहेत. वरघडे यांनी जरी आईच्या नावावर कंपनी स्थापन केली असली तरी सर्व कारभार स्वता: वरघडे बघत होते हे त्यांनी कंपनी नोंदवताना दिलेल्या स्वत:च्या इमेलवरून सिद्ध होते. आता ज्या ठेकेदाराला पुणे महापालिकेने निलंबित केले त्याच्याशी आमदारांनी भागीदारी का केली हे त्या आमदारांनाच माहित.



वरघडेंना पुन्हा पालिकेत नोंदणीकृत ठेकेदार म्हणून प्रवेश मिळाला असला तरी त्यांना ज्या कारणासाठी निलंबित करण्यात आले होते , म्हणजे दर्जाहिन कामे करणे वगैरे त्या कामांचा दर्जा सुधारून घेण्यात आला का ?, दर्जाहीन कामे केली असतानाही ज्या अधिका-यांनी त्यांची बिले मंजूर केली त्यांच्यावर काय कारवाई करण्यात आली किंवा जी वाढीव बिले सादर केली होती ती बिले मंजूर करणा-यांवर काय कारवाई करण्यात आली या बाबी गुलदस्त्यातच आहेत.


वरघडेंना निलंबित करताना पालिकेतील सरव पक्षीय नगरसेवकांनी प्रशासनाच्या कामकाजावर प्रचंड तोंडसुख घेतले होते. त्यात भारतीय जनता पक्षाचे नगरसेवकही अग्रेसर होते. ते नगरसेवक आता आपल्याच पक्षाच्या आमदारांना दोषी ठेकेदाराशी भागीदारी केल्याबद्दल जाब विचारणार का?
निलंबन संपल्यानंतर ज्या तत्परतेने वरघडेंना पुन्हा नोंदणी देण्यात आली त्यावरून त्यांचे निलंबन हे नाममात्र आणि केवळ देखावा होता हे सिद्ध होते.वरघडेंना मार्च २०१८ मध्ये पुन्हा नोंदणी देण्यात आली आहे. 


Subscribe for Free

To receive free emails or free RSS feeds, please, subscribe to Vijay Kumbhar's Exclusive News & Analysis
                   
RTI KATTA is a platform to empower oneself through discussions amongst each other to solve their problems by using Right to Information act, Every Sunday at Chittaranjan Watika, Model Colony,Shivaji nagar, Pune, between 9.30 to 10.30 A.M.

RTI Resource Person, RTI Columnist
Phone – 9923299199

                  https://vijaykumbhar-hindi.blogspot.com/
                  https://vijaykumbhar.blogspot.com/
                   http://surajya.org/
Email     –   admin@vijaykumbhar.com
                     kvijay14@gmail.com


सोमवार, ८ सप्टेंबर, २०१४

पुणेकर आमदार विकास आराखड्याबाबत माननिंयाना जाब विचारतील ?



प्रती ,
मा.आमदार ,
पुणे,

सस्नेह नमस्कार,

पुणे शहरातील आमदारांच्या मागणीवरून आयुक्त महेश पाठक, नगर अभियंता प्रशांत वाघमारे यांनी जुन्या हद्दीच्या प्रारूप विकास आराखड्याचे सादरीकरण आपणासमोर केल्याचे पेपरात वाचले .प्रशासनाच्या सादरीकरणातून अद्यापही जुन्या हद्दीच्या प्रारूप विकास आराखड्याचा ’अर्थ‘"' न समजल्याने पुन्हा 1 मे रोजी बैठक घेण्याचा निर्णय या वेळी घेण्यात आल्याचेही समजले .खरेतर इतक्या उशीरा आमदारांना विकास आराखड्याचा पुळका का आला ? . आराखड्यासंदर्भातील सर्व कायदेशीर मुदती संपल्यानंतर त्याचा ’अर्थ’ समजाउन घ्यायची आवश्यकता त्यांना का वाटली ? त्यांच्या पक्षांच्या प्रतिनिधिंनी गेल्या चौदा- पंधरा महिन्यात विकास आराखड्याचा ’अर्थ’ त्यांना समाजावून दिला नव्हता का? असे प्रश्‍न पुणेकरांना पडले आहेत .

सादरीकरणानंतर पत्रकारांशी बोलताना एका आमदाराने आपल्या जमिनीवर आरक्षण टाकूनये यासाठी 300/- रुपये प्रती चौ.फुट या दराने पैसे मागीतल्याचा आरोप केला. परंतु हे पैसे कोणो मागीतले याचा खुलासा मात्र त्यांनी केला नाही . तसा खुलासा केला असता तर पुणेकरांनाही विकास आराखड्याचे वास्तव समजले असते.यातूनच आरक्षणे ठेवणे, वगळणे , बदलणे, कमी-जास्त करणे, जराशी सरकवणे या प्रकारात किती मोठा व्यवहार झाला असेल याचा अंदाज येतो. असो.

काही नागरिकांनी आणि स्वयंसेवी संस्थांनी शहर सुधारणा समितीसमोर विकास आराखडा ठेवल्यानंतर तो मिळविण्याचा प्रयत्न केला होते , परंतु त्याला यश आले नव्हते . आराखडा उघड न करण्यासाठी देण्यात आलेले कारण हास्यास्पद होते .आराखडा लोकांना समजला तर म्हणे त्यात करण्यात आलेल्या तरतुदी लोकांना समजल्या असत्या आणि लोकप्रतिनिधींवर दबाव आला असता. दुर्दैवाची बाब म्हणजे स्वयंसेवी संस्थाच्या प्रतिनिधींनी आराखड्याची प्रत मिळविण्याचा प्रयत्न केल्यावर समितीच्या सदस्यांच्या लक्षात आले की आपण ज्या विषयावर गेले सहा महिने चर्चा करत आहोत त्याची प्रतच आपल्याला दिली गेलेली नाही .

या बाबी पाहिल्या तर प्रशासनाने प्रारुप विकास आराख़डा तयार करून तो सीलबंद लखोट्यात शहर सुधारणा समितीच्या सदस्यांसाठी नगर सचिवांकडे दिला आणि नगरसचिवांनी तो सीलबंद लखोटा त्या समितीच्या अध्यक्षांकडे सोपविला आणि समितीमध्ये त्या सीलबंद लखोट्यातील प्रारूप विकास आराखड्यावर तब्बल बारा महिने चर्चा केली . इतकी गोपनीयता इतका काळ का पाळली गेली हे आमदारांनी केलेल्या वरील आरोपावरून सहज लक्षात येते . त्यांच्या उदाहरणावरून आरक्षणाच्या खेळात सामान्य माणसाचे काय हाल केले गेले असतील याचा अंदाज सहज बांधता येतो.

या सादरीकरणाच्या वेळी , 1987 च्या विकास आराखड्याची अंमलबजावणी, त्या वेळची आरक्षणे व प्रशासनाने टाकलेली आरक्षणे, उपसूचनांद्वारे आराखड्यात झालेले बदल, याबाबत आपण माहिती घेतली.आणि कोणती आरक्षणे कोणत्या नगरसेवकांच्या उपसूचनेनुसार बदलली ?, बदललेल्या आरक्षणांचे परिणाम काय होतील ?, एमआरटीपी ऍक्ट 26 (2) नुसार कारवाई झाली आहे का, ?इंजिनिअरिंग कॉलेजने केलेल्या सर्वक्षणाचे अहवाल जोडण्यात आले आहेत का?, असे प्रश्‍नही आपण विचारल्याचे समजले .

आपण जे प्रश्‍न विचारले ते प्रश्‍न आणि माहिती पुण्यातील नागरिक डिसेंबर 2011 पासून प्रशासनाला आणि पुण्याच्या कारभार-यांना विचारत आहेत. डिसेंबर 2011 ला प्रशासनाने शहर सुधारणा समितीला सादर केलेला आराखडा समितीने डिसेंबर 2012 ला सर्वसाधारण सभेला सादर केला आणि सर्वसाधारण सभेने 4 मार्चला त्याला अंतिम मंजूरी दिली .आश्‍चर्य म्हणजे शहर सुधारणा समिती आणि सर्वसाधारण सभेमध्ये चर्चा होत असताना ( म्हणजे सुमारे पंधरा महिन्याच्या कालावधीत) विकास आराखडा सर्वसाधारणपणे गोपनीयच राहीला.अर्थात गोपनीय म्हणजे फक्त नागरिकांसाठी तो गोपनीय होता, बाकी सर्व हितसंबधियांच्या टेबलावर तो होता.या दोन्ही समित्यांनी या गोपनीय विकास आराखड्याचा "‘अर्थ"‘ समजाउन घेउन त्यावर सांगोपांग चर्चा केली आणि पूर्ण ‘समाधानाअंती‘ त्याला मंजूरी दिली.

शहर सुधारणा समिती आणि सर्वसाधारण सभेमध्येही 1987 च्या विकास आराखड्याची अंमलबजावणी, त्या वेळची आरक्षणे व प्रशासनाने टाकलेली आरक्षणे,विद्यमान जमिन वापर आराखडा , उपसूचना नियमानुसार दिल्या जात आहेत का ? उपसूचनांद्वारे आराखड्यात झालेले बदल , बदललेल्या आरक्षणांचे परिणाम काय होतील ?, एमआरटीपी ऍक्ट 26 (2) नुसार कारवाई झाली आहे का, ? असे प्रश्‍न पुण्याच्या कारभा-यांनी विचारल्याचे ऐकीवात नाही.हा आराखडा मंजूर होण्याच्या प्रकि‘येच्या दरम्यान अनेक माननीयांनी , राजकिय पक्षांनी त्याबाबत आपण मोट्ठा आवाज उठविणार असल्याच्या वल्गना केल्या परंतू त्या केवळ वावड्याच ठरल्या . नंतर सारे काही आपसुकच शांत झाले. त्यांच्या या शांततेचा ’अर्थ’ पुणेकरांना अजुनही लागलेला नाही .

एका अर्थाने प्रशासनाने डिसेंबर 2011 मध्ये शहर सुधारणा समितीने समितीसमोर आराखडा सादर केल्यानंतर त्यांचा या विषयाशी संबध संपला. त्यानंतर सर्वधारण सभेच्या आदेशानुसार आराखड्यात आवश्यक ते बदल करून तो पुन्हा सर्वसाधारण सभेसमोर ठेवणे एवढेच प्रशासनाचे काम होते. प्रशासनाने तयार केलेल्या आराखड्यात काही उणिवा नसतील असे नाही , परंतु वरील दोन्ही समित्यांनी त्या उणिवांचा विचार करायला हवा होता , प्रशासनाला जाब विचारायला हवा होता, परंतु तसे न करता गोपनीय अहवालावर ’अर्थपूर्ण ‘ चर्चा करण्यातच त्यांनी धन्यता मानली. ते आपल्याच पक्षांचे प्रतिनिधी आहेत , त्यांना आपण जाब विचारणार आहात की नाही ?. प्रशासनाला जाब विचारण्याची वेळ आता निघून गेली आहे. आता जे काही आहे ते हरकती सूचनावर सुनावणी घेणा-या समितीच्या आणि राज्य शासनाच्या हातात . तीथे आता आपण काय करणार ? आणि पुणेकरांच्या हिताचा निर्णय कसा घेणार ?,तसेच आपापल्या पक्षाच्या प्रतिनिधींच्या शहर सुधारणा आणि सर्वसाधारण सभेतील वर्तनाचा ’अर्थ आपण त्यांना विचारणार की नाही ? यावर पुणेकरांचे लक्ष लागून राहिले आहे.

Related stories :

आमदारांनीही केला 'डीपी'चा गृहपाठ

विरोधी आमदार डी पी तून टार्गेट

आमदारांसमोर डी पी बाबत मनपाची अर्धवट माहिती